Bijzonderheden, Blogberichten

Reflectie over het Spoorzone Project

Reflectie over het Spoorzone Project

Omdat ik nog geen blog post heb gemaakt over het Spoorzone Project, zal ik eerst in het kort vertellen wat voor project dit was. Na de uitleg ga ik over op de reflectie.

Sinds december ben ik samen met mijn klas hard bezig geweest met het maken van een krant voor de Gemeente Zwolle. Deze krant zou een katern worden voor de Swollenaer, de lokale krant van Zwolle. Een katern is eigenlijk een soort bijlage.

Het onderwerp van de katern zou worden: het Spoorzone Project. Dit project is een plan om het station van Zwolle aan te pakken. Een aantal onderdelen hiervan waren: het maken van een busbrug, het reorganiseren van het Stationsplein. Zo waren er nog vele andere projecten. Dit enorme project gaat zeker nog een aantal jaar duren, maar het begin is er zeker. Meer informatie vind je op de site https://www.zwolle.nl/spoorzone .

Reflectie

Voor dit project heb ik een artikel geschreven over de buskap. De buskap was een tijdelijke overkapping bij het busstation, die over een aantal jaar wordt gerecycled. Deze buskap is gemaakt door Melle Mijnhardt, Stefan Alberts en Tamme de Boer. Samen met Marije heb ik deze drie kunstenaars mogen interviewen. Ook hebben Marije en ik een winactie mogen bedenken, met een goodiebag als prijs.

Mijn rol

Mijn rol in dit project was het maken van een artikel. Verder heb ik geholpen met het bedenken van een prijsvraag en ik heb het interview begeleid. Marije hielp met het maken van aantekeningen tijdens het interview en heeft het artikel geschreven voor de prijsvraag.

Wat heb ik geleerd?

Ik heb vooral geleerd dat ik niet zo veel suggestieve vragen moet stellen tijdens het interview. Dit besefte ik nadat ik het interview nog eens beluisterde. Driekwart van de keren stelde ik een suggestieve vraag, en ik dacht; volgende keer moet ik dat anders doen. Verder heb ik nog een beetje geleerd om te bellen bij onduidelijkheden en om een goed artikel te kunnen schrijven.

Ik heb vooral geleerd dat ik niet zo veel suggestieve vragen moet stellen tijdens het interview. Dit besefte ik nadat ik het interview nog eens beluisterde. Driekwart van de keren stelde ik een suggestieve vraag, en ik dacht; volgende keer moet ik dat anders doen. Verder heb ik nog een beetje geleerd om te bellen bij onduidelijkheden en om een goed artikel te kunnen schrijven.

Ook heb ik geleerd dat plannen echt essentieel is voor zo’n groot project. Alles liep bij mij volgens schema, maar omdat ik nog een aantal aanpassingen moest doen vlak voor de deadline was dat uiteindelijk nog best stressvol. Volgende keer zou ik dat echt anders aanpakken.

Waar ben ik trots op?

Ik ben vooral trots op mezelf. Dat ik het interview begeleid heb, de meeste vragen heb bedacht, het artikel heb geschreven. En dit eigenlijk volledig zonder hulp van docenten. Op sommige momenten was dit nog best lastig, maar uiteindelijk heb ik echt een goed resultaat neergezet. Daarom ben ik het meest trots op mezelf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.